Baza okrętów - Sovereign Mk I
[Dane techniczne][Historia klasy][Rozkład pokładów][Grafika]
Założenia projektu klasy Sovereign
Część poniższych danych (oznaczonych jako oficjalne), zaczerpnięta została ze strony ACTD. Część danych pochodzi ze źródeł będących w posiadaniu autora strony.
Złożenia dla projektu klasy Sovereign powstały w połowie XXIV stulecia, gdy Federacja po raz pierwszy stanęła wobec zagrożenia ze strony Borg. Razem z projektami Pathfinder i Defiant klasa Sovereign była tworzona jako okręt do walki z Borg. Jednak niespodziewanie prędkie nadejście Borg pokrzyżowało plany Floty Gwiezdnej - w chwili gdy toczyła się Bitwa o Wolf 359 pierwszy okręt tej klasy był jeszcze budowany.
Projekt Sovereign od początku był tworzony wokół założeń ewentualnej walki z Borg. Potężny, ciężko uzbrojony okręt przełamywał wszelkie standardy ustanowione przez Flotę Gwiezdną czy to w zakresie prędkości, obrony czy siły ognia. Wystarczy powiedzieć, że zdolności bojowe okrętu klasy Sovereign oceniano jako 1,5 raza większe od klasy Galaxy która była prawie półtora raza masywniejsza i podobnie uzbrojona co Sovereign.
Podstawowe założenia
Zgodnie z dyrektywami Floty Gwiezdnej numer 902.3 i 914.5, dyrektywami obronnymi numer 138.6, 141.1 i 154.7 Korpus Inżynieryjny Floty Gwiezdnej wydał dyrektywę specjalną 10021.A w której wyznaczał założenia dla klasy Sovereign.
- Zapewnić wielofunkcyjną, mobilną platformę zdolną wykonywać misje badawcze i dyplomatyczne o szerokim zakresie funkcji.
- Zastąpić klasy Excelsior, Ambassador i New Orleans w roli podstawowego narzędzia bezpieczeństwa Federacji Zjednoczonych Planet.
- Zapewnić całkowitą autonomię w zakresie prac badawczych, obronnych, naukowych i dyplomatycznych w czasie działań w głębokiej przestrzeni i poza granicami UFP.
- Zapewnić jednostkę bojową na czas wojny.
Zgodnie z tymi założeniami konstruktorzy i projektanci biur Utopii Planiti rozpoczęli tworzenie nowego okrętu mającego niemal całkowicie zmienić oblicze Floty Gwiezdnej. Na główny ogień, ze względu na zagrożenie ze strony Borg poszły systemy uzbrojenia i obrony. Największym problemem, jaki stwarzał okrętom Floty Borg, były jego zdolności adaptacyjne oraz zdolności pokonywania obrony jednostek Floty.
Jak dowodziły zebrane przez Enterprise-D odczyty, pola grawitonowe o stałej częstotliwości stanowiły mizerną obronę przeciwko adaptującemu się uzbrojeniu Borg. Wówczas biuro konstrukcyjne Krupp Defence Systems zaproponowało stworzenie nowego rodzaju pól osłonnych w których połączy się trzy systemy: same generatory pól, wyspecjalizowane skanery o zasięgu nie przekraczającym zasięgu emiterów ale wielkiej czułości oraz zintegrowane z generatorami systemy komputerowe. Takie zgrupowanie miało pozwolić na adaptacje do ostrzału wroga: sensory analizowały właściwości broni uderzającej w pola, a komputery opracowywały odpowiednią kontr-modulację. To, plus zdublowanie generatorów mające umożliwić swobodną regenerację nawet aktywnych pól miało pozwolić klasie Sovereign na skuteczne opieranie się atakom adaptacyjnych systemów Borg.
Taka konstrukcja miała okazać się świetną ochroną, ustępującą skutecznością tylko systemom Borg. Miało to jednak swoje minusy. Po pierwsze podwójne generatory i parędziesiąt zintegrowanych z nimi rdzeni komputerowych wymagały ilości energii, jakich dotychczasowe systemy nie były po prostu w stanie zapewnić. Drugim problemem była konieczność zapewnienia tymże komputerom odpowiedniej mocy obliczeniowej, a przez to dodatkowo podnieść wymagania energetyczne całego systemu.
Najszybciej rozwiązano problemy z komputerami. Nowe, bio-żelowe systemy opracowane dla klasy Intrepid pozwoliły na stworzenie żywego rdzenia komputerowego. Zgrupowanie pakietów bio-żelowych w taki sposób, aby tworzyły twór podobny do żywego mózgu oraz otoczenie ich nisko-energetycznym polem warp pozwoliło na stworzenie systemu komputerowego o fantastycznych wręcz możliwościach - łącznie z posiadaniem zdolności "instynktownej logiki" która pozwalała na znaczne zredukowanie czasu obliczeń. Dodatkowym zyskiem były niewielkie rozmiary takich systemów: dla głównego rdzenia całość systemów zajmowała zaledwie 4 pokłady w porównaniu do dziewięciu w znacznie słabszym systemie klasy Galaxy.
Jednakże problemy z systemami energetycznymi pozostały nierozwiązane aż do opracowania nowego systemu rdzenia warp bazującego - o ironio - na systemie używanym przez przestarzałe już okręty klasy Constitution. Po dokładnym zbadaniu dostępnych konstrukcji uznano, że ten właśnie typ rdzenia nie tylko charakteryzuje się największą możliwością rozbudowy ze wszystkich istniejących, ale także największą stabilnością, co jest bardzo ważne dla okrętu wojennego.
Początkowe testy napędu i nowego rdzenia okazały się zdecydowanie mało satysfakcjonujące. Pobór energii przez systemy okrętu okazał się tak duży, że systemy nie pracowały prawidłowo, włączając w to deflektor nawigacyjny, co groziło zniszczeniem okrętu. Sovereign wrócił do doku bez osiągnięcia zakładanego celu - Proximy Centauri.
Tymczasowo rozwiązano problemy (na czas testów silników) przez wymianę generatorów pól i deflektora na standardowe systemy klasy Ambassador. Przetestowany z tymi systemami Sovereign osiągnął maksymalną bezpieczną prędkość warp równą 9,99.
W czasie, gdy testowano systemy napędowe jednostki, konstruktorzy dopracowywali zdjęte z okrętu systemy. Ostatecznie, po ich ponownym montażu okazało się, że reaktor jest w stanie zasilić cały okręt, ale tylko do prędkości warp 9,7. Powyżej tej prędkości system pól osłonnych przestaje prawidłowo funkcjonować i okręt, aby rozpędzać się dalej musi deaktywować pola osłonne, uzbrojenie oraz zrezygnować z części systemów wewnętrznych. Konstruktorzy Floty sądzą, że problem z zasilaniem Sovereignów uda się rozwiązać w ciągu najbliższych 7-10 lat.
[Komentarze do klasy Sovereign Mk I]
Źródła:
Star Trek VIII: First Contact
Star Trek IX: Insurection
www.memory-alpha.org - źródła nazw okrętów oraz dat
www.techspecs.acalltoduty.com/ - źródła danych o dyrektywach GF
www.ditl.org - kalkulatory warp
| Oznaczenia kolorów w tekście | |
|---|---|
| Informacje niekanoniczne, pochodzące z niekanonicznych i nieoficjalnych źródeł. Tym kolorem oznaczone są także informacje wymyślone przez autora, także na potrzeby PBEM. | Kolor czerwony lub bordowy. |
| Tym kolorem oznaczone są informacje ze źródeł oficjalnych, ale niekanonicznych. Są to wszelakiego rodzaju podręczniki, książki, gry komputerowe, wywiady z twórcami serialu i tak dalej. | Kolor ciemnozielony lub zielony. |
| Informacje tylko i wyłącznie kanoniczne to znaczy na chwilę pisania tego tekstu - mające swoje źródło w serialach Star Trek oraz w filmach Star Trek. Są to: ST:the Original Series, ST: the Next Generation, ST:Deep Space 9, ST:Voyager, ST:Enterprise oraz filmy od ST:1 do ST:9. | Kolor czarny lub ciemnoszary. |
