Baza okrętów - Miranda
[Dane techniczne][Historia klasy][Rozkład pokładów][Grafika]
W roku 2242 Flota Gwiezdna wkroczyła w okres, który w jej późniejszej historii nazywany będzie Wielkim Przebudzeniem. Trzydzieści lat minęło od opublikowania studium traktującego o możliwych ścieżkach rozwoju Floty oraz możliwościach, jakie przyniesie jej nowa technologia. Jedną z tych możliwości była możliwość badania i patrolowania wszystkich sektorów leżących wewnątrz części galaktyki uważanej za strefę wpływów Federacji Zjednoczonych Planet.
Z klasą Constitution w ostatnim stadium testów, już tylko trzy lata od planowanego wprowadzenia do służby, technologie opracowane dla tej klasy, mającej jako pierwsza w Federacji nosić miano Okrętu Gwiezdnego, zaczęły napływać do całej bazy przemysłowej Federacji.
To wszystko zostało wzięte pod uwagę i właśnie w roku 2242 ASDB zaproponowało Flocie rozwiązanie narastającego od wielu lat problemu z niedoborem średnich i lekkich okrętów. Biuro Zaawansowanych Projektów rozpisało konkurs na projekt średniego okrętu, który mógł być produkowany w dużych ilościach – co za tym idzie taniego i szybkiego w produkcji.
Pierwsze projekty proponowały przebudowanie już istniejących konstrukcji. Jako model testowy wybrano niszczyciel: USS Resolution, klasy Destroyat. Początkowe fazy przebudowy były bardzo udane i Flota Gwiezdna zamówiła siedemdziesiąt osiem przebudowanych okrętów. Szybko jednak zmniejszyła tą liczbę do piętnastu, a potem wycofała się z zamówień, gdy koszta nowej jednostki przekroczyły, i to znacznie, zakładane.
Kolejna próba budowy nowego okrętu została przedsięwzięta w 2246, gdy w doku San Francisco położono stępkę pod nowy prototyp – USS Surya. Rok później, szóstego listopada 2247 USS Surya opuściła dok i wyruszyła w pierwszą podróż. Szybko zresztą zakończoną. Już pierwsze testy wykazały, że nowa jednostka jest zbyt słabo uzbrojona (tylko jeden fazer) oraz zbyt wolna, aby pełnić rolę głównej średniej jednostki Floty. Poza tym koszta tej klasy były na tyle duże, że budowa ich w jakiejkolwiek większej ilości nie miała sensu. Surya pozostała jedynym okrętem swojej klasy, szybko zresztą wycofanym ze służby.
Kolejną próbę budowy taniego średniego okrętu podjęła firma Vickers, która w roku 2252 zaprezentowała okręt klasy Avenger. Nowa jednostka, opracowana na podstawie planów klasy Surya i Destroyat była testowana przez prawie dziesięć lat – łącznie wyprodukowano 20 jednostek tej klasy – nigdy zresztą oficjalnie nie wciągniętych do rejestru klas Floty Gwiezdnej.
W 2272 roku Flota zdecydowała, iż Avengery są zbyt duże i drogie dla jej potrzeb (rozmiarami rywalizowały z klasą Constitution) i nakazała opracować jej pomniejszoną, oraz tańszą, wersję. Dopiero trzy lata później konstruktorom Vickersa udało się sprostać wszystkim wymaganiom postawionym przed nimi przez GF i w 2275 dok opuścił zmieniony Avenger. Flota, zadowolona z rezultatów nakazała przebudowę pozostałych jednostek i ich intensywne przetestowanie w polu.
Testy, podobnie jak w wypadku oryginalnych Avenger, trwały dość długo – bo aż do 2281 roku. Wtedy to Flota Gwiezdna zadecydowała o zaakceptowaniu nowych maszyn, nakazała jednak ich kolejną przebudowę – tak aby technologicznie odpowiadały zmodyfikowanej klasie Constitution. Przebudowa trwała dwa lata i w 2283 z doku numer jeden wyleciał pierwszy przebudowany okręt klasy Avenger: USS Miranda. Pechowo dla samego projektu zresztą, gdyż Flota Gwiezdna miała zwyczaj określać swoje klasy nazwą pierwszego okrętu wprowadzonego do służby. Mimo protestów firmy Vickers nową klasę niszczycieli ochrzczono jako Miranda, a nie Avenger.
Służba Mirand we Flocie była wyjątkowo udana. W jej czasie opracowano dwa dodatkowe warianty Mirand: transportową i badawczą. Okręty, mimo swego wieku były ciągle przebudowywane, aby sprostać wymaganiom stawianym przez nowocześniejsze klasy okrętów. Modyfikacje te były na tyle udane, a sama klasa tak prosta w obsłudze i modyfikacji oraz tania w eksploatacji, że Mirandy doczekały Wojny z Dominium, gdzie poniosły olbrzymie straty.
Dopiero ten konflikt pokazał, jak bardzo zacofane pod względem technologicznym są Mirandy. Wstrząśnięta ogromem strat, jakie poniosła ta klasa w walkach, Flota zdecydowała o wycofaniu wszystkich pozostałych w służbie okrętów. W roku 2278 ze służby liniowej zniknęła ostatnia Miranda. Część okrętów służyła jeszcze jako uzbrojone transportowce oraz okręty badawcze, jednak pojawiająca się coraz liczniej klasa Nova oraz wyspecjalizowane transportowce wypchnęły Mirandy i z tej roli.
Ich chwalebna służba we Flocie Gwiezdnej zakończyła się.
Źródła:
Star Trek, The Next Generation - serial, sezony 1-7
Star Trek, Deep Space Nine - serial, sezony 1-7
Star Trek II: The Wrath of Khan
Plany modelarskie stworzone przez: Michael Rupprecht
www.memory-alpha.org - źródła nazw okrętów oraz dat
| Oznaczenia kolorów w tekście | |
|---|---|
| Informacje niekanoniczne, pochodzące z niekanonicznych i nieoficjalnych źródeł. Tym kolorem oznaczone są także informacje wymyślone przez autora, także na potrzeby PBEM. | Kolor czerwony lub bordowy. |
| Tym kolorem oznaczone są informacje ze źródeł oficjalnych, ale niekanonicznych. Są to wszelakiego rodzaju podręczniki, książki, gry komputerowe, wywiady z twórcami serialu i tak dalej. | Kolor ciemnozielony lub zielony. |
| Informacje tylko i wyłącznie kanoniczne to znaczy na chwilę pisania tego tekstu - mające swoje źródło w serialach Star Trek oraz w filmach Star Trek. Są to: ST:the Original Series, ST: the Next Generation, ST:Deep Space 9, ST:Voyager, ST:Enterprise oraz filmy od ST:1 do ST:9. | Kolor czarny lub ciemnoszary. |
