Baza okrętów - Galaxy
[Dane techniczne][Historia klasy][Rozkład pokładów][Grafika]
Założenia projektu klasy Galaxy
Flota Gwiezdna od początku swojego istnienia obarczana była szerokim spektrum odpowiedzialności - tak za obywateli Federacji jak i za ogólnie rozumiane życie w galaktyce. Gdy rósł rozmiar poznanej przestrzeni, tak samo rosły zadania stawiane przed Flotą.
Zadania te zawierały się w szerokim spektrum - od prostych lotów wykonywanych dla i na zlecenia cywilów, przez obronę, misje badawcze, eksplorację nieznanej przestrzeni aż po misje dyplomatyczne o różnym poziomie ważności. O ile z obsługą misji cywilnych Flota nigdy nie miała wielu problemów, o tyle misje badawcze i dyplomatyczne stawały się coraz ważniejsze. Szczególnie, że rozmiar przestrzeni relatywnie niezbadanej wewnątrz Federacji ciągle rósł.
Klasa Galaxy miała być odpowiedzią na zapotrzebowanie Floty dotyczące wykonywania tych misji. Maszyną zdolną wykonać każde postawione przed nią zadanie.
Podstawowe założenia projektu Galaxy, określone w dyrektywie 902.3 brzmiały:
- Stworzyć mobilną platformę o dużym zasięgu i szerokich możliwościach badawczych i eksploracyjnych
- Zastąpić starzejące się okręty klas Oberth i Ambassador
- Zapewnić zdolności wykonania polityki Federacji na terenach poza jej granicami
- Wykorzystać wszystkie zdobycze w technologii napędowej oraz osprzęcie naukowym
Aby sprostać tym założeniom, Komisja Konstrukcji i Oceny Pojazdów Kosmicznych przedłożyła Biuru Zaawansowanych Konstrukcji następujące propozycje odnośnie osiągów i osprzętu nowej klasy:
- Stała prędkość ekonomiczna warp 9,2 i prędkość maksymalna warp 9,6
- Pięciofazowy, kontrolowany przez matrycę dilitową reaktor materia/antymateria. Maksymalna, ekonomiczna moc pola warp równa 1.650 Cochranów z możliwością chwilowego zwiększenia mocy do 4.225% mocy nominalnej.
- Cewki napędu warp o wydajności 88% lub wyższej na prędkościach od warp 7 w górę. Minimalna wydajność 52% przy prędkości warp 9,2. Minimalna żywotność cewek to 1.200.000 cochrano-godzin przed koniecznością oczyszczenia neutronowego. Dodatkowe elementy napędu miały mieć żywotność minimum 2.000.000 cochrano-godzin.
- Geometria pola warp miała umożliwiać odchylenia w osi Z do 52% dla zapewnienia maksymalnej chwilowej wydajności. Stosunek oddalenie cewek do linii centralnej pola miało wynosić 2,56:1 dla maksymalnej wydajności.
- Napęd podświetlny (impulsowy) miał zapewniać prędkość maksymalną do 0,92 c i składać się z co najmniej 2 reaktorów fuzyjnych wg standardu YPS-8063. Wydajność cewek napędowych ma wynosić co najmniej 180 milicochranów przy temperaturze 10.200.000 Kelvinów. Wszystkie części napędu muszą być replikowalne przez systemy okrętu. Napęd sekcji napędowej musi być co najmniej równy mocą napędowi sekcji mieszkalnej.[1]
Misje:
- Zdolność do operowania niezależnie od baz gwiezdnych. Niezależne od wsparcia baz i/lub innych jednostek zdolności badawcze i eksploracyjne przez co najmniej siedem (7) standardowych lat przy średniej prędkości podróżnej warp 6. Zdolność do wykonywania misji w głębokim kosmosie włączając w to misje: badawcze, kartograficzne, dyplomatyczne, pierwszego kontaktu i bojowe. Także misje zakładające pełne studia biologiczne i ekologiczne.
- Powierzchnia użytkowa na potrzeby misji 800 000 m2, włączając w to kwatery mieszkalne i pomieszczenia użytkowe. Część pomieszczeń musi mieć zdolność adaptacji do specyfiki misji.
- Zdolność do wspierania misji badawczych o szerokim spektrum prac włączając w to zapewnienie powierzchni mieszkalnej i niezbędnych mocy przerobowych dla zespołów naukowych bez wpływania na wykonywane aktualnie misje.
- Sensory zdolne pracować w całym zakresie spektrum EM, optyczne, podprzestrzenne, grawimetryczne, cząsteczkowe oraz kwarkowe. Szeroko-pasmowa zdolność analizy istot żywych oraz zdolności badawcze istot żywych zgodne z odpowiednimi wytycznymi Floty Gwiezdnej. Dwumetrowy teleskop promieni gamma. Zdolność adaptacji i modyfikacji sensorów zgodnie z potrzebami. Zdolność do wykorzystania tak pokładowej jak i montowanej na sondach aparatury badawczej.
- Pomieszczenia umożliwiające skuteczne wykorzystanie badawcze danych zbieranych tak przez sondy jak i dodatkowe pojazdy (promy, runabouty).[1]
Załoga / Systemy podtrzymywania życia:
- Systemy podtrzymywania życia muszą odpowiadać założeniom dyrektywy regulacyjnej 102.19 dla kompatybilności ze środowiskiem klasy M. Wszystkie systemy podtrzymywania życia muszą posiadać potrójne zabezpieczenia. Systemy te muszą być modułowe, aby istniała możliwość ich wymiany na systemy zdolne do generowania warunków klasy H, K lub L.
- Zdolność do obsługi minimum 5 000 istot niezależnie od załogi bez spadku wydajności systemów środowiskowych.
- 88% kwater musi odpowiadać warunkom klasy M, 10% musi mieć dostosowania do zapewnienia warunków klasy H, K lub L. Dodatkowe 2% kwater musi mieć możliwość zapewnienia warunków klasy N lub N(2).
- Wszystkie części okrętu odwiedzane przez załogę muszą spełniać warunki protokołu bezpieczeństwa 347.3 dla promieniowania EM oraz innych szkodliwych emisji. Dyferencjał pola podprzestrzennego musi mieścić się w granicach 0,02 milicochranów.[1]
Systemy taktyczne:
- Pola osłonne muszą być zdolne do rozproszenia 7,38105kJ energii podprzestrzennej na sekundę. Wszystkie systemy obronne muszą być zdublowane, przy czym systemy rezerwowe muszą zapewniać co najmniej 65% wydajność względem systemów głównych.
- Systemy ofensywne muszą składać się z pełnej baterii banków fazerowych zasilających akceleratory fazerowe. Każdy bank musi mieć moc minimum 5,1 MW energii podprzestrzennej. Minimum dwie wyrzutnie torped potrzebne są dla sekcji napędowej i minimum jedna dla sekcji mieszkalnej.
- Zdolność do rozdzielenia okrętu na dwie niezależne sekcje. Sekcja napędowa (bojowa) musi być zdolna do lotów warp.
- Całkowita niezależność lotów podświetlnych oraz operacyjna dla sekcji mieszkalnej.[1]
Czas użytkowania:
Przewiduje się co najmniej stuletni czas użytkowania klasy Galaxy. Minimalna żywotność głównej konstrukcji kadłuba nie może być mniejsza niż 100 lat. W tym czasie przewiduje się co najmniej pięć przebudów i wymian systemów. Pomniejsze naprawy i przebudowy zakładane co 5 lat.[1]
Proces opracowywania klasy i konstruowania prototypu:
Źródła serialowe pokazują klasę Galaxy jako wprowadzoną do konstrukcji w rekordowym czasie i ze swoistymi problemami konstrukcyjnymi które doprowadziły do zniszczenia USS Yamato. Jednak ponieważ w serialu nie ma żadnej chronologii ani nawet informacji o czasie rozpoczęcia czy zakończenia projektu Galaxy, autor przyjął chronologię z ST:TNG Technical Manual jako prawidłową.
2343
Projekt Galaxy został oficjalnie zatwierdzony. Rozpoczyna się projektowanie okrętu, początkowo oparte o dane z innych okrętów, szczególnie klasy Ambassador. Szczególny nacisk położono na napęd oraz systemy komputerowe.
2344
Biuro Zaawansowanych Konstrukcji rozpoczyna pracę z symulatorami misji zaprogramowanymi na podstawie założeń konstrukcyjnych klasy.
2345
Rozpoczynają się studia nad rozmieszczeniem systemów wewnętrznych oparte o pierwsze szkice konstrukcji. Pierwsze próby systemu komputerowego.
2346
Rozpoczyna się testowanie materiałów. Pierwsze próbne konstrukcje muszą uwzględniać już kanały dla generatorów SIF, tłumików inercyjnych oraz sieci deflektorów. Pierwsze próby systemów napędowych. Kolejne dwie serie testów systemów komputerowych. Opracowanie systemu sensorów.
Zamrożone zostaje opracowanie modułów mieszkalnych. Opracowanie nowych filtrów dla transporterów. Konieczne staje się opracowanie nowych akceleratorów fazerowych. Rozpoczynają się próby przebudowania istniejących projektów wyrzutni.
2347
Zamrożenie projektu napędu warp. Opracowanie geometrii gondol warp zamrożone pod koniec roku. Poprawki napędu impulsowego. Rdzeń komputerowy przechodzi kolejne dwie serie testów. Emitery fazerów przechodzą pierwsze testy. Przebudowa dyszy deflektora.
2348
Pierwsze testy szkieletu konstrukcji oraz systemów dokowniczych. Ostateczny wybór materiałów dla konstrukcji kadłuba. Pierwsze próby budowy gondoli warp. Rozpoczęcie budowy ostatecznej wersji napędu impulsowego, rdzenia komputera oraz teleporterów.
2349
Kolejna seria testów szkieletu konstrukcji. Problemy z materiałami poszycia kadłuba sprawiają, iż projekt zostaje zamrożony. Problemy z materiałami spowalniają konstrukcję napędu warp. Zamrożenie projektu wyrzutni torped. Rozpoczęcie projektowania promów i pojazdów pomocniczych.
2350
Pierwsze trzy elementy poszycia przyspawane w ceremonii w doku Utopia Planitia. Szkielet gondol warp w trakcie budowy. Test systemów impulsowych po ich podłączeniu ze szkieletem konstrukcji. Pod koniec roku rozpoczyna się budowa elementów fazerów.
2351
Budowa szkieletu i systemów wewnętrznych w trakcie. Kontynuowane jest układanie poszycia kadłuba. Rdzeń warp kompletny w 65%. Instalacja napędu warp zakończona. Zamontowano pierwsze moduły mieszkalne. Przeprojektowanie emiterów wiązki holowniczej. Rozpoczyna się instalacja fazerów.
2352
Zakończenie budowy rdzenia warp. Opóźnienia w budowie cewek warp spowodowane problemami materiałowymi. Montowanie wszystkich pozostałych głównych systemów zakończone. Przygotowania do polowych testów napędu impulsowego. Montaż modułów mieszkalnych i użytkowych ukończony w 55%. Rozpoczyna się instalacja systemu transporterów - poza emiterami kadłubowymi. Zakończony montaż banków fazerów. Odłożenie montażu systemów EPS zasilających fazery do czasu przetestowania mocy reaktora warp. Przebudowa systemów zasilających wyrzutnię torped. Zainstalowane generatory grawitacyjne.
2353
Kontynuowane pokrywanie kadłuba. Systemy dokownicze przechodzą ostateczne testy. Zbiorniki deuteru i antymaterii oraz generatory antymaterii zostają zamontowane. Budowa i montaż cewek warp. Testy napędu impulsowego zakończone. Zakończony montaż silników manewrowych. Oba rdzenie komputerowe zamontowane. Systemy zasilające fazery zamontowane. Testy głównego deflektora zakończone.
2354
Niektóre elementy poszycia wykazują niedopuszczalne naprężenia. Wymiana 2% poszycia. Pierwsze testy zamontowanego rdzenia warp. Gondole warp nadal nie posiadają kompletu cewek warp. Moduły mieszkalne zamontowane w 70%. Wyeliminowane błędy wyrzutni fotonowej.
2355
Poszycie kadłuba ukończone. Kontynuowane są testy napędu warp. Napęd impulsowy zadeklarowany jako gotowy do służby. Uruchomiona sieć generatorów grawitacyjnych. Montaż modułów mieszkalnych zakończony. Przebudowa systemów komunikacyjnych i transportera - dla celów kompatybilności z systemem deflektora. Pierwsze testy pól integralności strukturalnej. Główny deflektor zadeklarowany jako gotowy do służby. 50% gotowość palet sensorów.
2356
Test reaktora przy energiach niezbędnych dla warp 8. Montaż reszty cewek warp. Montaż i oprogramowanie reszty sieci komputerowej. Zakończenie testów transporterów. Systemy komunikacyjne ukończone w 90%. USS Galaxy po raz pierwszy opuszcza dok.
2357
Sprawdzenie integralności kadłuba - zakończone. Zakończone testy wszystkich systemów wewnętrznych okrętów, łącznie z uzbrojeniem. USS Galaxy rozpoczyna testy polowe.
2358
Poprawki w oprogramowaniu komputerów. Testy jachtu kapitańskiego.
2359
USS Galaxy kończy testy i zostaje wprowadzony do służby. W ciągu następnego roku jeszcze jeden okręt tej klasy zostaje wprowadzony do służby: USS Yamato.
Opis ogólny:
Okręty klasy Galaxy weszły do służby w 2359[1] roku będąc szczytowym osiągnięciem trwającego 75 lat programu "Zaawansowanego Okrętu Badawczego" rozpoczętego wraz z projektem transwarp[2]. Okręty te weszły do służby mimo iż część[3] technologii była jeszcze niedopracowana, a znaczna większość kadłubów w początkowych fazach konstrukcji[2].
Początkowa produkcja klasy Galaxy odbywała się w dokach Biur Zaawansowanych Konstrukcji na[1] Utopii Planiti aby z czasem rozciągnąć się na parę innych, tajnych baz konstrukcyjnych na obszarze całej Federacji.[4]
Ponieważ okręt miał pełnić także rolę obronną, wyposażono go w najnowsze uzbrojenie. W jego skład wchodziły nowe banki fazerowe z akceleratorami[1] oraz nowoczesne, wielotorowe wyrzutnie torpedowe. Flota Gwiezdna ostatecznie zażądała bardziej "pokojowego" okrętu. Ograniczono więc liczbę wyrzutni torpedowych z pięciu do 2 z jedną dodatkową - w sekcji mieszkalnej i mogącą operować po rozłączeniu okrętu.[1]
Nawet mimo takich ograniczeń, okręty klasy Galaxy były upiornie kosztowne. W związku z czym tylko[5] trzy pierwsze okręty tej klasy (Galaxy, Yamato i Enterprise) zbudowano według oryginalnych projektów. Kolejne jednostki otrzymały znacznie zubożoną aparaturę oraz systemy wewnętrzne które to desygnowały je bardziej do roli okrętów wojennych niż wielofunkcyjnych.[5] W okolicach roku 2370 istniejące Galaxy przeszły przebudowę i ulepszenia. O ile część badawcza otrzymała tylko ulepszone torpedy, o tyle pozostałe okręty otrzymały dodatkowe uzbrojenie pod postacią pasów fazerowych montowanych na górnej części gondol warp. Zmieniła się na pewno technologia warp - okręt był w stanie osiągnąć warp 15, poza tym jednak nie było śladów jakichś istotnych wewnętrznych zmian.
Okręty klasy Galaxy pozostały w służbie co najmniej do roku 2390. Enterprise D, najprawdopodobniej odbudowany i ulepszony na rozkaz admirała Rikera, służył jeszcze w roku 2395. Ulepszenia obejmowały montaż generatorów maskowania, trzeciej gondoli warp oraz działa fazerowego. Czy inne okręty klasy Galaxy przeszły podobne modyfikacje - nie wiadomo.
Źródła:
Star Trek, The Next Generation - serial, sezony 1-7
Star Trek, Deep Space Nine - serial, sezony 1-7
Star Trek VII: Generations
Star Trek The Next Generation Technical Manual by Rick Sternbach and Michael Okuda
www.memory-alpha.org - źródła nazw okrętów oraz dat
www.memory-alpha.org - daty
1 - Na podstawie ST:TNG Technical Manual
2 - Przypuszczenia autora wysnute z informacji książkowych.
3 - Przypuszczenia autora na podstawie serialu. Nie zostały nigdy bezpośrednio potwierdzone w serialu ani w żadnym z filmów.
4 - Przypuszczenia autora. Powierzenie całej konstrukcji Galaxy jednej stoczni, nawet tak dużej jak Utopia Planitia wydaje się niemożliwe, szczególnie podczas rozgrywającej się w latach 70'tych wojny z Dominium. Rozproszenie budowy podstawowych ciężkich okrętów GF wydaje się logiczne.
5 - Sądząc po wyglądzie mostka na USS Odyssey - znacznie zmilitaryzowanego i podobnego do mostka Enterprise z alternatywnego wszechświata (TNG:"Yesterday's Enterprise") późne konstrukcje były przeprojektowane pod kątem operacji militarnych i wspomagania niż misji naukowo-badawczych. Dodatkowo zdaje się potwierdzać to fakt, iż Galaxy, jakie budowano w czasie wojny z Dominium oraz bezpośrednio ten okres poprzedzającym okręty te wyposażono w dodatkowe fazery oraz najprawdopodobniej zmodyfikowane wyrzutnie torped.
| Oznaczenia kolorów w tekście | |
|---|---|
| Informacje niekanoniczne, pochodzące z niekanonicznych i nieoficjalnych źródeł. Tym kolorem oznaczone są także informacje wymyślone przez autora, także na potrzeby PBEM. | Kolor czerwony lub bordowy. |
| Tym kolorem oznaczone są informacje ze źródeł oficjalnych, ale niekanonicznych. Są to wszelakiego rodzaju podręczniki, książki, gry komputerowe, wywiady z twórcami serialu i tak dalej. | Kolor ciemnozielony lub zielony. |
| Informacje tylko i wyłącznie kanoniczne to znaczy na chwilę pisania tego tekstu - mające swoje źródło w serialach Star Trek oraz w filmach Star Trek. Są to: ST:the Original Series, ST: the Next Generation, ST:Deep Space 9, ST:Voyager, ST:Enterprise oraz filmy od ST:1 do ST:9. | Kolor czarny lub ciemnoszary. |
