Star Trek - PBEM

Baza okrętów - Galaxy

[Do poprzedniej strony]

[Dane techniczne][Historia klasy][Rozkład pokładów][Grafika]

Dane ogólne
Typ: Badawczy / Pancernik
Klasa: Galaxy
Projekt: Utopia Planitia
Prototyp: NCC-70637 USS Galaxy
Wprowadzony do służby: 2359[1]
Znane okręty:
  • NCC-1701-D USS Enterprise (status: zniszczony - 2371r.[2])
  • NCC-70637 USS Galaxy (status: aktywny 2379r. / 2387r. [3])
  • NCC-71099 USS Challenger (status: aktywny - 2390r.)
  • NCC-71807 USS Yamato (status: zniszczony - 2365r.)
  • NCC-71832 USS Odyssey (status: zniszczony - grudzień 2370r.)
  • NCC-71854 USS Venture (status: aktywny - 2374r. / zniszczony: 2385r.[3])
  • NCC-71867 USS Trinculo (status: aktywny - 2374r. / zniszczony: 2382r.[3])
Wymiary
Długość: 642,51 [m][1]
Szerokość: 463,73 [m][1]
Wysokość: 195,26 [m][1]
Powierzchnia użytkowa: 800.000 [m2][1]
Waga: 4.500.000 [t][1]
Liczba pokładów: 42
Załoga
Załoga: 1.012
Maks. liczba dodatkowego personelu: 5.000 osób bez spadku wydajności systemów środowiskowych[1]
Napęd
Główne źródło zasilania: 1 rdzeń warp z matrycą dilitową do kontroli i wzmacniania reakcji m/am.
Dodatkowe źródła zasilania: 24[1] reaktory fuzyjne
Napęd warp: 2 gondole warp z 18[1] cewkami warp każda. Gondole są w stanie wygenerować pole podprzestrzenne o mocy do 2.044 Cochranów[4]. Istnieje możliwość rozszerzenia obszaru działania pola warp na inne obiekty kosztem znacznej utraty mocy pola.
Napęd impulsowy: 3 silniki impulsowe, 1 w sekcji napędowej i 2 w sekcji mieszkalnej. Silnik główny umieszczony jest w sekcji napędowej i składa się z 4 generatorów impulsowych[1], każdy silnik sekcji mieszkalnej składa się z 2 generatorów impulsowych[1]
Osiągi
Maksymalna ekonomiczna prędkość warp: 9,4 warp (1.757 [c][5]).
Maksymalna prędkość warp: 9,6 warp (1.915 [c][5]) w normalnej konfiguracji i 9,7 warp (2044 [c][5]) dla sekcji napędowej po odłączeniu sekcji mieszkalnej.
Maksymalna ekonomiczna prędkość impulsowa: 0,75 [c][1].
Maksymalna prędkość impulsowa: 0,96 [c][6].
Uzbrojenie
Uzbrojenie energetyczne: 12[7] banków fazerowych.
Rozmieszczenie uzbrojenia energetycznego:
  • sekcja mieszkalna: 1 góra[8]
  • sekcja mieszkalna: 1 dół[8]
  • sekcja napędowa: 2 rufowa część łącznika[8]
  • sekcja napędowa: 1 dziobowa część łącznika (widoczne po rozdzieleniu sekcji)[8]
  • sekcja napędowa: 1 dół[8]
  • sekcja napędowa: 2 na pylonach gondoli warp (dół, po 1 na pylon)[8]
  • sekcja napędowa: 4 wokół rufowej wyrzutni torped (2 dół, 2 góra)[8]
Uzbrojenie torpedowe: 3 wyrzutnie torped. Każda wyrzutnia może strzelać w trybie pojedynczym lub seriami po 6 torped maksymalnie. Czas przeładowania w trybie pojedynczym wynosi około 0,5 sekundy, w trybie seryjnym około 3 sekund.
Rozmieszczenie uzbrojenia torpedowego:
  • sekcja mieszkalna: 1 rufa (widoczne po rozdzieleniu sekcji)
  • sekcja napędowa: 1 dziób
  • sekcja napędowa: 1 rufa
Zapas torped: 275
Systemy obronne
Osłony energetyczne: System pól osłonnych o wysokiej wydajności odprowadzania energii. Na okręcie zamontowanych jest 10 generatorów pól, każdy składający się z 12 emiterów grawitonowych. 5 generatorów umieszczonych jest w sekcji mieszkalnej, 5 w sekcji napędowej (w tym 2 w gondolach warp). Dodatkowe 8 generatorów rezerwowych znajduje się w obu sekcjach (po 4 na sekcję). Generatory główne pracują bez przerwy na 0,24% mocy nominalnej. Na powierzchni kadłuba rozłożona jest sieć deflektorów ułatwiająca rozpraszanie energii i emisję pola.[1].
Konstrukcja kadłuba
Kadłub wewnętrzny: Szkielet kadłuba zbudowany z trytanu o średniej grubości wręg 1,27 [m]. Niewykorzystana przestrzeń między wręgami wypełniona jest pianą kryształków aluminium aby nadać konstrukcji elastyczność i zwiększyć odporność na stres. Wewnętrzny kadłub składa się z serii rurek poli-duranowych o średnicy 3,2 [cm] i długości 5,1 [cm] dodatkowo zwiększającą odporność na stres i stanowiącą izolację dźwiękową i przeciw-wibracyjną.[1]
Kadłub zewnętrzny: Składa się z blach duranowych mocowanych do szkieletu za pomocą nitów długości 4,8 [cm] i rozmieszczonych co 1,25 [m]. Oba elementy mocowane są za pomocą wiązań elektronowych co spaja je w nierozerwalną całość. Nity pokryte są kompozytem ceramicznym aby zapewnić izolację między wewnętrznym i zewnętrznym kadłubem. Oba kadłuby zespawane są za pomocą promieni gamma.[1]
Pola integralności strukturalnej: Pole integralności strukturalnej (SIF) wzmacnia konstrukcję okrętu tak, aby możliwe było osiąganie przyspieszeń potrzebnych do podróży kosmicznych. Pola siłowe generowane przez wyspecjalizowane urządzenia rozprowadzane są do wszystkich elementów kadłuba wewnętrznego i zewnętrznego za pomocą molibdenowych przekaźników. Bez SIF okręt nie byłby w stanie przekroczyć przyspieszenia 7,4 [m/s2] bez deformacji kadłuba i 19,5 [m/s2] bez nieodwracalnych zniszczeń kadłuba.[1]
Hangary i promy
Hangary: 3 hangary, główny zlokalizowany w sekcji mieszkalnej i 2 dodatkowe w sekcji napędowej.
Promy:
  • typ-15
  • typ-6
  • typ-7
  • runabout klasy Danube
Ogólna liczba promów to 25: 10 osobowych, 10 towarowych i 5 runabout. Zawsze co najmniej 10 promów musi być gotowych do lotu, z czego 4 muszą być gotowe do Startu w 30 minut po nakazie startu.[1]

[Komentarze do klasy Galaxy]


Źródła:
Star Trek, The Next Generation - serial, sezony 1-7
Star Trek, Deep Space Nine - serial, sezony 1-7
Star Trek VII: Generations
Star Trek The Next Generation Technical Manual by Rick Sternbach and Michael Okuda
www.memory-alpha.org - źródła nazw okrętów oraz dat
www.ditl.org - kalkulatory warp


1 - Star Trek: The Next Generation Technical Manual

2 - W odcinku TNG:"All Good Things..." USS Enterprise służył jako okręt flagowy admirała Rikera utrzymywany w służbie na jego rozkaz. Czy była to fantazja Q czy też podniesiono z Veridian III spodek Enterprise i odbudowano okręt - nie wiadomo.

3 - na potrzeby PBEM

4 - obliczone na podstawie danych z ST:TNG TM oraz kalkulatora warp ze strony www.ditl.org. Dane te są niekanoniczne, jednak zgodne z informacjami oficjalnymi odnośnie zależności między prędkością warp a mocą pola warp.

5 - obliczone za pomocą kalkulatora warp ze strony www.ditl.org.

6 - w odcinku TNG:"The Best of both Worlds cz.2" USS Enterprise pokonał odległość Jowisz - Ziemia w parę/paręnaście minut co możliwe byłoby tylko po osiągnięciu prędkości nadświetlnej. Być może okręty klasy Galaxy są w stanie osiągnąć niewielkie prędkości nadświetlne za pomocą napędu impulsowego.

7 - w odcinku TNG:"Conundrum" Worf wyliczając uzbrojenie okrętu podał 10 banków fazerowych. W ST:TNG TM podają 12 pasów fazerowych. Ponieważ liczba 12 odpowiada ilości pasów fazerowych widocznych na modelu studyjnym okrętu, przyjąłem tutaj liczbę 12 za prawidłową. W nomenklaturze Federacji używa się słowa bank fazerowy, nie pas fazerowych (często słyszymy na ekranie: banki fazerowe załadowane), dlatego tutaj przyjąłem za serialem określenie bank fazerowy jako prawidłowe.

8 - rozmieszczenie fazerów bazuje na modelu studyjnym i jako takie określone jest jako kanoniczne. W odcinku TNG:"Darmok" widać było trzynasty fazer strzelający z dziobowej wyrzutni torped, jednak uznałem to za błąd specjalistów od efektów specjalnych i nie uwzględniłem w opisie.

[Do góry]

[Do poprzedniej strony]


Oznaczenia kolorów w tekście
Informacje niekanoniczne, pochodzące z niekanonicznych i nieoficjalnych źródeł. Tym kolorem oznaczone są także informacje wymyślone przez autora, także na potrzeby PBEM.
Tym kolorem oznaczone są informacje ze źródeł oficjalnych, ale niekanonicznych. Są to wszelakiego rodzaju podręczniki, książki, gry komputerowe, wywiady z twórcami serialu i tak dalej.
Informacje tylko i wyłącznie kanoniczne to znaczy na chwilę pisania tego tekstu - mające swoje źródło w serialach Star Trek oraz w filmach Star Trek. Są to: ST:the Original Series, ST: the Next Generation, ST:Deep Space 9, ST:Voyager, ST:Enterprise oraz filmy od ST:1 do ST:9.
 

Copyright © ExcelsiorNet. Wszystkie prawa zastrzeżone.