Star Trek - PBEM

Baza okrętów - Excelsior Mk II

[Do poprzedniej strony]

[Dane techniczne][Historia klasy][Rozkład pokładów][Grafika]

Dane ogólne
Typ: Ciężki krążownik
Klasa: Excelsior - zmodyfikowany
Projekt: Dok kosmiczny nr1
Prototyp: NCC-1701-B USS Enterprise
Wprowadzony do służby: 2293
Znane okręty:
  • NCC-1701-B USS Enterprise (status: aktywny 2293r. / zakończył służbę 2329r. [1])
  • NCC-42768 USS Lakota (status: aktywny 2372r.)
Wymiary
Długość: 469,25 [m][2]
Szerokość: 195,64 [m][2]
Wysokość: 86,76 [m][2]
Waga: 2 350 000 [t][2]
Liczba pokładów: 17 [2]
Załoga
Załoga: 750 [2]
Maks. liczba dodatkowego personelu: 3 750 osób bez spadku wydajności systemów środowiskowych
Napęd
Główne źródło zasilania: 1 rdzeń warp z matrycą dilitową regenerowaną promieniami gamma do kontroli i wzmacniania reakcji m/am.
Dodatkowe źródła zasilania: 12[4] reaktorów fuzyjnych
Napęd warp: 2 gondole warp z 9 cewkami warp każda. Gondole są w stanie wygenerować pole podprzestrzenne o mocy do 1516 Cochranów[3]. Istnieje możliwość rozszerzenia obszaru działania pola warp na inne obiekty kosztem znacznej utraty mocy pola.
Napęd impulsowy: 4 silniki impulsowe. Każdy silnik składa się z 2 generatorów impulsowych[5].
Osiągi
Maksymalna ekonomiczna prędkość warp: 7 warp (656 [c][6]).
Maksymalna prędkość warp: 9 warp (1516 [c][6]).
Maksymalna ekonomiczna prędkość impulsowa: 0,75 [c][2].
Maksymalna prędkość impulsowa: 0,994 [c][2].
Uzbrojenie
Uzbrojenie energetyczne: 15 banków fazerowych.
Rozmieszczenie uzbrojenia energetycznego:
  • sekcja spodka: 5 góra
  • sekcja spodka: 5 dół
  • sekcja spodka: 1 góra, za mostkiem
  • sekcja spodka: 2, po bokach napędu impulsowego
  • sekcja napędowa: 1 góra, między gondolami warp
  • sekcja napędowa: 1 pod kadłubem
Uzbrojenie torpedowe: 4 wyrzutnie torped. Każda wyrzutnia strzela w trybie pojedynczym. Czas przeładowania wynosi około 3 sekund.
Rozmieszczenie uzbrojenia torpedowego:
  • sekcja napędowa: 4 dziób
Zapas torped: 120[2]
Systemy obronne
Osłony energetyczne: System konforemnych pól osłonnych. Pola generowane są przez sieć deflektorową położoną na kadłubie. Okręt pokryty jest 12 takimi sieciami, każda z nich zdolna jest to samodzielnej emisji pola chroniącego cały okręt, jednak o znacznie pomniejszonej mocy. Pola chronią załogę przed 12% (najbardziej szkodliwymi) spektrum EM.
Konstrukcja kadłuba
Kadłub wewnętrzny: Szkielet kadłuba zbudowany z duranu o średniej grubości wręg 1,39 [m]. Niewykorzystana przestrzeń między wręgami wypełniona jest pianą kryształków aluminium aby nadać konstrukcji elastyczność i zwiększyć odporność na stres. Wewnętrzny kadłub składa się z serii rurek poliduranowych o średnicy 1 [cm] i długości 10 [cm] dodatkowo zwiększającą odporność na stres i stanowiącą izolację dźwiękową i przeciw-wibracyjną.[6]
Kadłub zewnętrzny: Składa się z blach duranowych mocowanych do szkieletu za pomocą nitów długości 4,8 [cm] i rozmieszczonych co 1,05 [m]. Oba elementy mocowane są za pomocą wiązań elektronowych co spaja je w nierozerwalną całość. Nity pokryte są kompozytem ceramicznym aby zapewnić izolację między wewnętrznym i zewnętrznym kadłubem. Oba kadłuby zespawane są za pomocą promieni gamma.[6]
Pola integralności strukturalnej: Pole integralności strukturalnej (SIF) wzmacnia konstrukcję okrętu tak, aby możliwe było osiąganie przyspieszeń potrzebnych do podróży kosmicznych. Pola siłowe generowane przez wyspecjalizowane urządzenia rozprowadzane są do wszystkich elementów kadłuba wewnętrznego i zewnętrznego za pomocą molibdenowych przekaźników. Bez SIF okręt nie byłby w stanie przekroczyć przyspieszenia 7,4 [m/s2] bez deformacji kadłuba i 19,5 [m/s2] bez nieodwracalnych zniszczeń kadłuba.[6]
Hangary i promy
Hangary: 1 hangar, zlokalizowany w sekcji napędowej.
Promy:
  • typ-a
  • typ-b
  • typ-c
  • typ-f
  • typ-l
  • typ-r
  • typ-s
Ogólna liczba promów to 24. Zawsze co najmniej 5 promów musi być gotowych do lotu, z czego 2 muszą być gotowe do startu w 30 minut po nakazie Startu.

[Komentarze do klasy Excelsior Mk II]


Źródła:
Star Trek Deep Space Nine - odcinek "Paradise Lost"
Star Trek VII: Generations
Star Trek The Next Generation Technical Manual by Rick Sternbach and Michael Okuda
Star Trek Deep Space Nine Technical Manual
Star Trek Voyager Technical Manual
www.memory-alpha.org - źródła nazw okrętów oraz dat
www.techspecs.acalltoduty.com/ - źródła niektórych danych technicznych
www.ditl.org - kalkulatory warp


1 - okręt musiał być zniszczony lub wycofany ze służby przed pojawieniem się w niej Enterprise-C

2 - ST:TNG Technical Manual, StarFleet Technical Manual, ST:DS9 Technical Manual. Ze względu na minimalne różnice między Excelsiorem i jego zmdyfikowaną wersją autor uznał, że większość podstawowych danych jest identyczna.

3 - obliczone na podstawie danych z ST:TNG TM oraz kalkulatora warp ze strony www.ditl.org. Dane te są niekanoniczne, jednak zgodne z informacjami oficjalnymi odnośnie zależności między prędkością warp a mocą pola warp.

4 - opracowane na podstawie budowy napędu impulsowego klasy Galaxy.

5 - obliczone za pomocą kalkulatora warp ze strony www.ditl.org.

6 - na podstawie budowy kadłuba okrętu klasy Galaxy.

[Do góry]

[Do poprzedniej strony]


Oznaczenia kolorów w tekście
Informacje niekanoniczne, pochodzące z niekanonicznych i nieoficjalnych źródeł. Tym kolorem oznaczone są także informacje wymyślone przez autora, także na potrzeby PBEM.
Tym kolorem oznaczone są informacje ze źródeł oficjalnych, ale niekanonicznych. Są to wszelakiego rodzaju podręczniki, książki, gry komputerowe, wywiady z twórcami serialu i tak dalej.
Informacje tylko i wyłącznie kanoniczne to znaczy na chwilę pisania tego tekstu - mające swoje źródło w serialach Star Trek oraz w filmach Star Trek. Są to: ST:the Original Series, ST: the Next Generation, ST:Deep Space 9, ST:Voyager, ST:Enterprise oraz filmy od ST:1 do ST:9.
 

Copyright © ExcelsiorNet. Wszystkie prawa zastrzeżone.