Baza danych - materiały do budowy okrętów
W rozmowach, jakie toczyłem ostatnimi czasy ze znajomymi fanami Star Treka, zauważyłem, iż wokół pancerzy Star Trekowych oraz materiałów używanych przy konstrukcji okrętów narosło sporo kontrowersji. Postanowiłem prześledzić Star Treka oraz używane w konstrukcji okrętów trekowych materiały i napisać ten krótki artykuł, mając nadzieję iż uda mi się rozwiać część wątpliwości oraz wyjaśnić w możliwie logiczny sposób narosłe wokół tematu kontrowersje.
Materiały
Monotanium – ten materiał dorównuje wytrzymałością tritanium, ma ponad to bardzo ciekawe właściwości: rozprasza wiązki celownicze. Aby skutecznie wycelować w okręt używający monotanium jako pancerza potrzeba sensorów o dużej mocy. Bardzo trudno jest uzyskać monotanium w czystej postaci.
Duranium – to materiał używany przez Federację, a wcześniej Zjednoczoną Ziemię, do budowy okrętów oraz ich kadłubów. W czasie Wojny z Dominium Gallamici zaopatrzyli Federację w duranium – był to ich wkład w wysiłek wojenny.
Tritanium – to bardzo rzadki, a jednocześnie bardzo wytrzymały materiał. Jest 21,4 raza twardszy od diamentu, ma także niesamowitą wytrzymałość na ciepło: w 24 wieku Federacja nie była w stanie stopić tritanium. Wadą tritanium jest stosunkowo nieduża odporność na efekty fazowe (NDF). Materiał ten wykorzystywany jest głównie jako podstawa do budowy szkieletów okrętów.
Analiza
W dość popularnej opinii, odporność materiałów rośnie wraz z przedrostkami. Najsłabsze jest monotanium, potem duranium i na końcu tritanium. Jednak, jak to jasno widać w serialu, jest to podejście błędne. Dlaczego? Popatrzmy:
Monotanium (z jakiegoś powodu uważane za najsłabsze i przypisywane klasie NX jako materiał, z którego budowano te okręty) jest w rzeczywistości materiałem, jakiego Federacja nie używa. I to mimo posiadania wielce pożądanych właściwości, szczególnie przy budowie niewielkich jednostek. W zasadzie jedyną rasą jaka używa monotanium do budowy okrętów, są Hirogeni. Warto wziąć pod uwagę, iż jest to rasa bardzo stara i bardzo zaawansowana technologicznie, zwłaszcza jeżeli chodzi o technologie wojenne. Problemem w przypadku tego materiału jest duża trudność w jego oczyszczaniu (ew. w uzyskaniu stopu o odpowiedniej czystości) – i to jest najprawdopodobniej przyczyna, dla której Federacja nie używa tego materiału. Przy obecnej technologii jaką dysponuje Federacja, nie opłaca się uzyskiwanie tegoż materiału na duża skalę.
Przeciwieństwem monotanium jest duranium. Używane w zasadzie od początku w budowie okrętów Federacji, jest materiałem o właściwościach jakie czyniły go w zasadzie idealnym do użytku przy wytwarzaniu poszycia okrętów. Wg danych dostępnych ze seriali, duranium jest materiałem o bardzo dużej odporności na efekty fazowe. Ma także dość ciekawą właściwość: pod wpływem energii elektromagnetycznej, pancerz staje się twardszy o paręset procent. Było to wykorzystywane do tworzenia pancerzy polaryzacyjnych we wczesnych okrętach: przed wprowadzeniem pól osłonnych. Duranium posiada także znakomitą odporność na efekty fazowe (NDF) co czyni z niego znakomitą ochronę przed fazerami i disruptorami. Wadą duranium jest jego stosunkowo mała wytrzymałość mechaniczna: jest to stosunkowo kruchy materiał.
Z kolei tritanium jest, poza rodinium, jedną z najtwardszych substancji znanych w Federacji. W przeciwieństwie do duranium, tritanium ma znakomite właściwości mechaniczne oraz dużą odporność cieplną. Twardość tritanium to 21,4 raza więcej niż diament. Jednak jest mało odporne na fazery – tritanium można z łatwością niszczyć używając fazerów ręcznych.
Czyli właściwym ustawieniem materiałów używanych w konstrukcji pancerzy (od najsłabszego do najlepszego) jest: tritanium, duranium, monotanium.
Źródła
Star Trek - wszystkie filmy i seriale
