Baza danych - federacyjna broń ręczna
Pistolet fazowy
[ Rysunek ]
Pistolet fazowy zastąpił broń pulsacyjną, używaną wcześniej przez Ludzi. Zostały one później zastąpione laserami, a te - fazerami. Charakteryzowały się dużą zdolnością modyfikacji, szczególnie jeżeli chodzi o moc broni.
Laser
[ Rysunek ]
Broń laserowa używana była przed wprowadzeniem fazerów. Mają one mniejszy zasięg niż fazery oraz mniejszą moc, są także nieefektowne przeciwko nowoczesnym materiałom. Ich jedyną zaletą jest to, iż są w stanie przejść przez standardowe pola siłowe.
Fazer Typ-1
Rysunek ]
Fazer Typ-1 to niewielka, mieszcząca się w dłoni broń o małej skali ustawień. Najczęściej spotykane to ogłuszanie, zabijanie i fazowanie. Bardziej skomplikowane modele, używane najczęściej przez wywiad i siły specjalne mają pełną skalę ustawień, tak jak normalne pistolety fazerowe.
Typ-1 używany jest w sytuacjach, gdy noszenie większej broni jest niemożliwe jak np. na misjach dyplomatycznych czy podczas misji wywiadowczych.
Fazer Typ-2
[ Rysunek 1, Rysunek 2 ]
Fazery tego typu to standardowa broń osobista personelu Gwiezdnej Floty. Pierwsze wersje tych fazerów były po prostu Typem-1 zamontowanym na "rewolwerowym" uchwycie co miało zapewnić lepszą celność. Dopiero wersje z końca XXIII stulecia były całkowicie niezależnymi konstrukcjami.
W latach 2360 pistoletowa konstrukcja zastąpiona została przez uchwyt typu pistoletowego (ala XVIII-XIX wiek), co zapewniło większą wygodę noszenia, nie obniżając celności. Było to możliwe dzięki zastosowaniu technologii automatycznego kierowania wiązką: wystarczyło naprowadzić fazer na cel, wiązka była automatycznie kierowana. Odchylenie wiązki było minimalne (około 5 stopni), jednak wystarczało to, aby zrekompensować brak rewolwerowego uchwytu. Ta wersja fazerów ma pełen zakres ustawień od lekkiego bólu - podgrzania do całkowitej dezintegracji.
Fazer Typ-3
[ Rysunek 1, Rysunek 2 ]
Fazery Typ-3, często nazywane karabinami fazerowymi w początkowych wersjach były specjalnie rozbudowaną wersją fazerów Typ-2. Dodano większe źródło energii, zabudowano żyro-stabilizację, pozwalającą na pewniejsze prowadzenie ognia. Zwiększenie spójności wiązki pozwoliło także na znaczne zwiększenie zasięgu tego typu fazerów.
Późniejsze wersje, będące samodzielną konstrukcją, pozwoliły na zamontowanie systemu auto-celującego oraz modułu skanującego mogącego zastąpić trikodery przy poszukiwaniu form życia i źródeł energii. Nowsze wersje posiadają także moduły automatycznego celowania oraz możliwość ostrzeliwania wielu celów bez konieczności zmiany ustawienia fazera. Odchylenie wiązki wynosi maksymalnie 20 stopni.
Ten typ fazerów został ostatnio zastąpiony przez fazery kompresyjne.
Kompresyjny karabin fazerowy
[ Rysunek ]
To najpotężniejsza ręczna broń w arsenale Federacji. Karabiny te działają na podobnej zasadzie jak działka pulsacyjne okrętów klasy Defiant. Zaprojektowane zostały do walk na bliskich odległościach i w zamkniętych przestrzeniach cechują się dużą szybkostrzelnością oraz znacznie większą mocą niż Typ-3.
Ich wadą jest niewielka skala ustawień - podobnie jak w broniach klingońskich istnieją tylko 3 ustawienia: ogłuszanie, zabijanie oraz dezintegracja.
TR-116
[ Rysunek ]
Karabin TR-116 został zaprojektowany jako broń do użycia w środowiskach radiogeniczynch oraz w miejscach gdzie możliwe jest zablokowanie broni przez użycie pól tłumiących. Karabin ten strzela chemicznie napędzanymi pociskami tytanowymi. Część karabinów została zmodyfikowana przez zamontowanie transportera krótkiego zasięgu który umożliwia umieszczenie kuli parę centymetrów od celu. Transporter ma zasięg około 1000 metrów.
Pulsacyjny miotacz tetrionowy
Broń ta najczęściej wykorzystywana jest przez wywiad i siły specjalne, jako iż skanery poszukujące broni nie są standardowo skalibrowane na jej wykrywanie. Broń ta ma jedną wadę - posiada tylko jedno ustawienie: zabijanie. Jej zaletą jest to, iż jest dość skuteczna w zakłócaniu pracy urządzeń elektronicznych.
Granat fotonowy
[ Rysunek ]
Ten ręczny granat podobnie jak fazery posiada wiele ustawień – od ogłuszania do dezintegracji. Najlepiej używać go w zamkniętych pomieszczeniach na niskich ustawieniach, w terenie otwartym polecane są dezintegratory izomagnetyczne.
Dezintegrator izomagnetyczny
[ Rysunek ]
To ręczna broń podobna do używanej obecnie bazooki. Podobnie jak granatnik fotonowy używana jest tylko na otwartym terenie.
Granatnik fotonowy
To broń stosowana tylko na otwartym polu walki. Strzela niewielkimi pakunkami antymaterii i stosowane są do przełamywania obrony wroga oraz atakowania pozycji chronionych polami osłonnymi.
Źródła
Star Trek The Next Generation - serial, sezony 1-7
Star Trek Deep Space Nine - serial, sezony 1-7
Star Trek The Original Series - serial, sezony 1-3
Star Trek Voyager - serial, sezony 1-7
Star Trek Enterprise - serial, sezony 1-4
www.memory-alpha.org - źródła grafiki i niektórych nazw
